1996 ภาค 5 / งบจำกัดบังคับให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ “Southern Time” สร้างบรรยากาศยุค 90 ด้วยงบ 30 ล้าน! เส้นทางสู่เวทีโลกของผู้กำกับไต้หวัน


สารบัญ

  1. บทนำ
  2. เริ่มต้นด้วยงบ 30 ล้าน
  3. การสร้างฉากใหม่
  4. ความงามจากงบจำกัด
  5. สัญลักษณ์ไต้หวันแท้
  6. การเตรียมงาน 6 ปี
  7. จากสั้นสู่สากล
  8. สรุป
  9. คำถาม-คำตอบ

บทนำ

ภาพยนตร์ “Southern Time” เล่าเรื่องผ่านมุมมองเด็ก ม.3 ในปี 1996 ที่เกาสง มองย้อน วิกฤติขีปนาวุธ ความสับสนวัยรุ่น และบรรยากาศชีวิตภาคใต้ KUBET

หัวข้อรายละเอียด
ชื่อภาพยนตร์Southern Time
ตัวละครหลักเด็กนักเรียน ม.3
ปีและสถานที่ปี 1996, เกาสง, ไต้หวัน
เหตุการณ์สำคัญวิกฤติขีปนาวุธช่องแคบไต้หวัน
ธีมและเนื้อหา– ความสับสนของวัยรุ่น- บรรยากาศชีวิตภาคใต้
มุมมองการเล่าเรื่องผ่านสายตาเด็ก ม.3 เพื่อสะท้อนสังคมและวัยรุ่นในช่วงเวลาวุ่นวาย

เริ่มต้นด้วยงบ 30 ล้าน

งบรวมผลิตและประชาสัมพันธ์ประมาณ 30 ล้าน NT$ แบ่งเป็น: เงินสนับสนุนภาพยนตร์ไต้หวัน 12 ล้าน, การลงทุนจากกลุ่มคนเกาสง, สนับสนุนจาก Taiwan Creative Content Agency, การร่วมลงทุนจาก San-Yu Venture Capital, การร่วมลงทุนจาก Baijing Film Company เฉา ชื่อฮั่น กล่าวว่า “งบจำกัดทำให้เหน็ดเหนื่อย KUBET แต่กลับบังคับให้เกิดความคิดสร้างสรรค์และเทคนิคใหม่ ๆ” ข้อจำกัดทางการเงินกลายเป็นแรงผลักดันให้เขาพบสไตล์ผู้กำกับเฉพาะตัว

การสร้างฉากใหม่

ปี 1996 แตกต่างจากเกาสงปัจจุบันมาก KUBET โดยเฉพาะสะพานลอยชุมชน Guomao ปัจจุบันรอบ ๆ ถูกตึกสูงล้อม ไม่เหมือนวิวเปิดของยุค 90 เฉาและผู้กำกับภาพ จั่น เฉินจือ ทดลองถ่ายจากหลายมุม สุดท้ายพบว่า: ถ่ายจากใต้สะพานมองย้อนขึ้นไป, ใช้อาคารโค้งของ Guomao เป็นฉากหลัง, เสริมธงด้านซ้าย-ขวาเพื่อเน้นสายตา, หลีกเลี่ยงตึกสูงยุคใหม่ เทคนิคหลีกตึกสมัยใหม่ เสริมความทรงจำ KUBET กลายเป็นหลักการสำคัญของการสร้างฉาก

ความงามจากงบจำกัด

เพื่อประหยัดการสร้างฉากและเคลื่อนกล้อง เฉาเลือกอัตราส่วน 4:3 ทำให้นึกถึงทีวียุค 90, กรอบภาพแน่นและให้ความรู้สึกกดดัน, สอดคล้องกับจิตใจเด็กชายในช่วงวิกฤติขีปนาวุธ, ประหยัดการจัดฉากรอบขอบจอ และช็อตยาวจำนวนมากช่วยลดการตัดต่อและลดค่าการรื้อหรือแยกฉาก แสดงอารมณ์ตัวละครครบในช็อตเดียว ทำให้ผู้ชมเหมือน “ใช้ชีวิตร่วมตัวเอก” ทั้งสองวิธีเกิดจากความจำเป็นประหยัดงบ KUBET แต่กลับกลายเป็นเอกลักษณ์ของภาพยนตร์

สัญลักษณ์ไต้หวันแท้

ควายปรากฏในภาพยนตร์ เป็นสัญลักษณ์ที่ถูกพูดถึงมากที่สุด ถูกขนจากจางฮัวไปเกาสง ใช้รถพิเศษและเวลานาน เฉายืนยันทำเพราะย่านซ้ายหยางเคยเห็นคนเลี้ยงควายจริง ควายแทนชีวิตชนบทภาคใต้และผืนดิน สร้างบรรยากาศเฉพาะปี 1996 เขากล่าวว่า “ควายบางส่วนแทนความดื้อของวัยรุ่น KUBET และเป็นจิตวิญญาณภายในของไต้หวัน” ควายไม่ใช่สัตว์ธรรมดา แต่สื่อถึง: ประวัติศาสตร์เกาสง, ความดื้อรั้นของวัยรุ่น, ความยืดหยุ่นของไต้หวัน การมีควายทำให้หนังมีรสชาติความเป็นไต้หวันชัดเจน KUBET

การเตรียมงาน 6 ปี

ตั้งแต่การวางแผนถึงเสร็จสิ้น ใช้เวลา 6 ปี เฉากล่าวว่าเจอปัญหา: เงินไม่พอ, ฉากไม่ตรงยุค, โลจิสติกส์ยุ่งยาก, หาเด็กหน้าใหม่, ข้อจำกัดเรื่องสภาพอากาศ แสง และสถานที่ แต่ปัญหาทั้งหมดช่วยสร้างผลงานที่สมดุลลงตัว “ทุกครั้งเจอปัญหา เราจะปรับแก้ จนสุดท้ายรวมเป็นงานที่สมดุล” นี่คือเสน่ห์ของการผลิตอิสระ KUBET

จากสั้นสู่สากล

เฉาเคยสร้างชื่อจากหนังสั้น “Spring Dream” และ “Cat and Fly” เข้าชิงเทศกาลภาพยนตร์ระหว่างประเทศ Clermont-Ferrand ประสบการณ์นี้ให้ความมั่นใจและการมองว่า “หนังไต้หวันอยู่ในโลกอย่างไร” หลัง “Southern Time” เสร็จแล้ว ได้ไปฉายที่: เทศกาลภาพยนตร์ San Sebastián, สเปน; เทศกาล Zurich, สวิตเซอร์แลนด์; เทศกาล Hawaii เขากล่าวว่า “วัฒนธรรมอาจมีอุปสรรค แต่ความเป็นมนุษย์เข้าใจร่วมกันได้” ผู้ชมต่างชาติสามารถเข้าถึงเรื่องราว KUBET ทำให้เขาเชื่อว่า เล่าเรื่องของตนเองด้วยความจริงใจ = เดินสู่โลกได้

สรุป

“Southern Time” ใช้งบจำกัด สถานที่จำกัด และความท้าทายด้านวิชวล แต่ด้วยควาย, ชุมชน Guomao, 4:3, ช็อตยาว KUBET ทุกอย่างที่เกิดจากความจำเป็น กลายเป็นเอกลักษณ์ของหนัง

คำถาม-คำตอบ

คำถาม: งบ 30 ล้านของ “Southern Time” แบ่งเป็นส่วนใดบ้าง?

คำตอบ:

  • เงินสนับสนุนภาพยนตร์ไต้หวัน 12 ล้าน
  • การลงทุนจากกลุ่มคนเกาสง
  • สนับสนุนจาก Taiwan Creative Content Agency
  • San-Yu Venture Capital
  • Baijing Film Company

คำถาม: ทีมงานทำอย่างไรให้เกาสงปัจจุบันกลับเป็นปี 1996?

คำตอบ: ถ่ายจากมุมใต้สะพาน ใช้อาคารโค้งเป็นฉากหลัง เสริมธงด้านข้าง และหลีกเลี่ยงตึกสูงยุคใหม่

คำถาม: อัตราส่วนภาพ 4:3 และช็อตยาวช่วยอะไรในการสร้างบรรยากาศ?

คำตอบ: 4:3 ทำให้นึกถึงทีวียุค 90 และรู้สึกกดดัน ช็อตยาวช่วยลดตัดต่อ และแสดงอารมณ์ตัวละครครบในช็อตเดียว

คำถาม: ทำไมควายถึงสำคัญในหนัง?

คำตอบ: เป็นสัญลักษณ์ชีวิตชนบทภาคใต้, ผืนดิน, ความดื้อรั้นของวัยรุ่น และความยืดหยุ่นของไต้หวัน ทำให้หนังมีรสชาติความเป็นไต้หวัน

คำถาม: ปัญหาและข้อจำกัดต่าง ๆ ในการสร้างหนังช่วยอย่างไร?

คำตอบ: ช่วยให้เกิดความคิดสร้างสรรค์และปรับแก้ จนสุดท้ายได้งานที่สมดุลลงตัว และกลายเป็นเอกลักษณ์ของหนัง



เนื้อหาที่น่าสนใจ:

Categories: